Bloog Wirtualna Polska
Są 1 260 124 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

Genealogia Hławiczków i Żlików

sobota, 05 listopada 2016 11:40

HŁAWICZKOWIE I INNI NASI PRZODKOWIE

hlawiczes1@wp.pl

Część I

Cała genealogia składa się z trzech części napisanych w trzech blogach

Najstarszym dokumentem w którym występuje nazwisko Hlawiczka jest zapis w historii miasta Bogumina (Leifaden und Beitreage zur Geschichte der Herschaft und der Stadt Oderberg - Franz Dostal) w Książnicy Cieszynskiej. Jest ona zeskanowana w internecie. Wymieniony jest tam w zestawieniu burmistrzów Adam Hlawiczka , który był przedstawicielem mieszczaństwa Bogumina w delegacji udającej się do Cieszyna w roku 1620 „pred svatu Margarethu” celem uzyskania potwierdzenia przywileju dziedziczenia swoich domów i ziemi do czwartego pokolenia.

Tekst odczytany przez Franza Dostala:

Suf Sterbrechte bis in das 4. Glied von Herzog Bolko, Furst von Teschen und Gross-Glogau etc. wortlich :

My Bolko z Bożi milosti Kniże w Slezku, Pan Tiesssynsky a Welkeho Hlohowa etc. Totiżto aby gegich Stadtky bud Movite neb Nevowite ktere sem Miestkem Prawie magi, a miti budu, aneb Plathy na Widerkauffy, ktere magi aneb miti budu na nasse zemi na Nassych Manuw, Zboży a Wsech aneb na Mistech w Zemie, aneb yakgekolwiek mitibudu abychom gim wiecznie dopustili diediti. Nanie zemrzyti a przypadnuti zgedneho , kteryby Neyblizssym był bud Mużskeho Neb zienskeho Pohlawi z zaderżowanim s sstwrteho Pokoleni. Kterzy k gegich Prawu Miestskemu Przynależy, ale Poczytagicz Posstwrtym Pokoleni ma Przybuznost wgiti a Konecz miti, akty nassi Erbouwa potomczy Kniżata mame Nasseho Kniżetczyho Prawa Używati. Jenż dan w Tiessynie w Patek przed Nedieli Letha 1416.”

My Purkmistr a Radda Miesta Tiessina znamo czynime tymto Listem obecznie przedewssemi, Kdoż yey Uzrzy aneb Cztaucze slysset budau, zie ysau przed nas oppaterni Pany Waczlaw Warzesska a Adam Hlawiczka, Obywatele Miesta Bohumina Przedstaupili Przedlożiwsze Przednas List na Pergamencie pod wisele Peczeti nekdy urozeneho Pana Bielika Kornic, onczas Pana na Bohuminie gim Strany od umrti nadany, kteryż se na Nasse Nadace, ktere tak na Odumrti na mame wstahuje, Nam gen na Mistu Maudrych a oppatrnych Panuw Purkmistra a Raddy uwrszy Obcze Miesta Bohumina ziadali. Abychom gim Wytach z hlawniho Listo nasseho ktery mame od Knieżi a Kniżete Bolka Tiessynkeho o slowne u spasytedlne Pamieti strany od umrti zdiediti gedny podruhych, kteryżto neybliżssi byli aż do sstwrteho Pokoleni nam z lasky Kniżeny nadany, pod Peczeti nassi Miestke wydali, Gegichżto slussne żadosti nemohą Odeprzyti. Tak czynino a Gim Takowy Wytah znadepsaneho Nadani nasseho dawame, kterykto slowo od slowa, tak jak na horeyc psano stoji żni a wsobie zawira. Tomu na swiedomi a pro lepssi toho duowiernost Peczeti nassy Miestsku z nassym gistem wiedomim k tomuto Listu ysme Przywiesiti dali, gehoż datum w Miestie Tiessynie w autery przed swatu Margethu Letha Panie tisiczeho ssestisteho dwaceteho poczytagicz.

 

Tekst jest dostępny w internecie pod adresem:

http://archiwum.kc-cieszyn.pl/biblioteka/strony/ramka.php?autor=Dostal&licz=1

 

Poświadczenie dotyczy potwierdzenia przywileju nadanego mieszczanom aby mogli dziedziczyć swoje nieruchomości przez najbliższych krewnych do czwartego pokolenia, czyli po prapradziadkach. Oczywiście należało mieć w tym celu dokumenty potwierdzone przez Radę Miasta (Wielka Gromada).

Powyższy dokument pisany jest w języku morawskim, nie istniejącym obecnie. Różnił się od czeskiego tym, że używano podwójne „w” a nie „v”. Stosowane podwójne znaki na „cz”, „rz”, „sz lub ss”, „g” zamiast „j”, „ti” zamiast „ć”. Z czeskiego pochodziło „h” zamiast „g” i „y” zamiast „j lub i”. Z niemieckiego rozpoczynano rzeczowniki dużą literą.

Dodatkowo w północnych Morawach od Bohumina po Frydland mówiono tzw narzeczem Lażskim (od Lachów czyli Polaków). Tylko tam na terenie królestwa Czech istniała litera „ł” jak w nazwisku Hławiczka, Wojtyła, Cinciała.

https://cs.wikipedia.org/wiki/La%C5%A1sk%C3%A1_n%C3%A1%C5%99e%C4%8D%C3%AD

Nie posługiwano się jeszcze miesiącami, a dniami tygodnia względem świąt, które obchodzono różnie w zależności od kraju, co należało umieć przeliczać. Profesor historii na Uniwersytecie Monachijskim Eduard Hlawitschka określa wymienioną w powyższym dokumencie datę „autery przed swatu Margethu” (wtorek przed św. Małgorzatą) na 11 lipca 1620, a więc 4 miesiące przed bitwą pod Biała Górą (20 listopada 1620 roku), kiedy to upadło powstanie Czechów i nastąpiły srogie prześladowania przeciwników habsburskiego cesarstwa.

Hohenzollernowie władali dobrami bogumińskimi blisko sto lat, od 1526 do 1620 roku, kiedy po bitwie pod Białą Górą odebrali je im Habsburgowie iw 1623 cesarz spłacił nimi swoje długi u bankiera Łązarza Henckla.

https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81azarz_I_Starszy_Henckel_von_Donnersmarck

W 1629 roku urzędnicy Henkla przejmowali Bohumin i sporządzili z tej okazji urbarz miejscowości z wykazem należności jakie mieszczanie Bogumina mieli płacić Henklowi. Występuje tam wspomniany wcześniej Adam Hlawiczka, ale pisany jako Adam Lawiczka oraz jako Adam Chlawiczka (str.5 poz. 44). Podobnie pisany jest tam jego prawdopodobny syn Andreas Lawiczka i Andreas Chlawiczka. (Bohumin – Land Record w Archiwum Miasta Opawy)

Wynika z tego że obaj Hlawiczkowie, Adam i Andrzej posiadali domy w Bohuminie oraz pole na obrzeżach miasta. Nie było wtedy metryk chrztów, ale przypuszczam, że Adam miał ok. 60 lat skoro w 1620 roku został wysłany jako delegat Rady Miasta Bohumina po ważny dokument do Cieszyna.

Po 1629 roku nazwisko Hlawiczka nie pojawia się już w Bohuminie. Występuje sto lat później rodzina Hlawczik (1721 rok - ślub Mathiasa Hlawczika syna Wencla z Kathariną Jeziszek).

W metrykach ślubów kościoła Marii Magdaleny w Cieszynie w roku 1659 Anna córka Jakuba Glowitzka z Pogwizdowa k. Cieszyna wychodzi za mąż za Andreasa Welszara. W roku 1679 w W roku 1650 ślub Jan Sitnig z Zuzanną Glowiczkową.

W Zebrzydowicach właścicielem gospodarstwa jest Jan Głowiczek.

http://www.archives.cz/zao/digitalni_archiv/

W historii Cieszyna G.Biermanna (jest dostępna w formie elektronicznej w Bibliotece Wirtualnej Książnicy Cieszyńskiej) jest wzmianka , że w roku 1635 w Cieszynie zimował regiment Schlicka oraz 2 kompanie wojska pod dowództwem rotmistrzów (Rittermeister) Kurta i Hlawatschki .

http://archiwum.kc-cieszyn.pl/biblioteka/strony/ramka.php?autor=biermann&licz=1

Na Śląsku Cieszyńskim rodzina Hlawaczków mieszkała w Szumbarku (obecnie Havirov), gdzie w metryce ślubów katolickiej parafii w Bludovicach zapisany jest w roku 1747 (str.17) ślub Jana syna Mathea Hlaviczka z Szumbarku z Heleną córką Mathea Klymscha z Dln Bludovic. W metrykach chrztów są ich dzieci – Catharina ur. 1748 (str. 97) i Marina ur. 1749 (str. 105).

W Żyvoticach na Zaolziu występuje rodzina Hlawaczków, m.in. Josephus Hlawaczek ur. 3.03.1792 syn Szymona Hlawaczka i Johanny. W 1850 roku był ostatni wielki pożar Krakowa i żołnierze pod dowództwem generała Josepha Hlawaczka, komendanta garnizonu krakowskiego pomagali ratować dobytek mieszkańców.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Po%C5%BCar_Krakowa_w_1850_roku

Podczas wojny trzydziestoletniej (1618-1648) ludzie są przepędzani i mordowani. Całe rodziny chronią się w lasach i górach. Tam żyją ze zbierania owoców leśnych i hodowli bydła i owiec. Już wcześniej po tureckim najeździe uciekinierzy z Bałkanów (Wołosi, Bułgarzy, Węgrzy) wytworzyli tzw. gospodarkę wałaską polegającą na wypasaniu pastwisk w górach i przetwórstwie produktów zwierzęcych i drzewnych.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Wa%C5%82asi

Jeszcze przed bitwą pod Białą Górą końcem 1619 roku król polski Zygmunt III Waza wysłał oddziały jazdy Lisowskiego, które spustoszyły Słowację i Śląsk Cieszyński. Zaraz po bitwie pod Biała Górą (20 listopad 1620) sprowadzono do Księstwa Cieszyńskiego katolickie wojska neapolitańskie pod wodzą pułkownika Karola Spinelli. Obsadzili oni zamek w Ostrawie koło Bohumina, plądrując ewangelickie wsie i miasteczka. Kiedy sekretarz książęcy Maciej Kałuża wysłał list do zarządcy śląskiego księcia Rudolfa, ten zagroził dodatkowymi represjami i zalecił regularne płacenie żołdu neapolitańskim żołnierzom i cierpliwe znoszenie obciążeń. Wyzwolenie od ich opieki nastąpiło dopiero 15 września. (str.54)

Po wycofaniu wojsk neapolitańskich Jerzy Hohenzollern ponownie wrócił do Bohumina w 1622 roku i zajął nawet Cieszyn. Jednak po miesiącu cesarskie wojska pod dowództwem pułkownika Karola Hannibala von Dohna rozbiły jego wojska pod Nowym Jiczinem.

Wojska te oczywiście wymagały zaprowiantowania od mieszkańców Księstwa Cieszyńskiego do 1625 roku.

http://bt.kc-cieszyn.pl/upload_files/File/Kaufmann.pdf

W następnym 1626 roku od strony Bohumina nadciągnęły wojska Mansfelda, który chciał się połączyć z węgierskimi wojskami Gabora Bethlena na Słowacji.

13.08.1626 Mansfeld przeszedł przez drewniany most koło Bohumina w stronę Cieszyna i okopał się w Pudlowie. Krzyż an Struschka in Riede Orla na pamiątkę zmarłych w tym obozie. (Franz Dostal „Bohumin” str. 10). Jednak Bethlen podpisał pokój z cesarzem i wycofał się do Siedmiogrodu, więc Mansfeld rozpuścił swoje wojsko i sam udał się na południe i zmarł w Sarajewie.

http://archiwum.kc-cieszyn.pl/biblioteka/strony/ramka.php?autor=Dostal&licz=1

 

W 1629 roku księżna Lukrecja Elżbieta wydała dekret usuwający z miast protestantów. W tym roku przejął w Bohuminie pełnię władzy nowy właściciel zaufany bankier cesarza Henkel von Donnersmark. Był on ewangelikiem, ale wypełniał wszystkie zalecenia katolickiego cesarza. Pół wieku później nie było w Bohuminie żadnych protestantów.

Od 1630 roku przez księstwo przetaczały się różne oddziały wojskowe, które wymagały prowiantu od mieszkańców. Były to 2 kompanie Wallensteina, 3 kompanie Dohny, dodatkowo 100 innych żołnierzy, oraz 1 kompania wojsk księcia Lichtensteina. Dostarczała również

wszystkie potrzebne do budowy szańców materiały, i to na własny rachunek. Działo sięto wszystko w czasie, gdy Kroaci niszczyli miasto Cieszyn, a ludność wygnano. Dodatkowo, zarówno ona jak i miasto ucierpieli w wyniku ciągłych przemarszów wojsk ciągnących na Węgry i Morawy. Wśród tych wojsk znajdowali się: dragoni kapitana Brandmüllera, Hufa i Gürschdorfera, Węgrzy pod dowództwem Piotra Kovacza i Rakoczego. Miasto musiało te wojska żywić i ubierać, a pod koniec 1631 r. w okolicach Skoczowa i Strumienia przez 2 miesiące stacjonował pułk Waltera Buttlera wraz z artylerią. Doszedł jeszcze wraz z artyleriąpułk Schaumburgera, a jedna kompania tegoż pułku przezimowała w samym Cieszynie.

W 1635 r. kwatery zimowe zajęło 6 kompanii pułku hrabiego Heinricha Schlicka. W ciągu 7 tygodni miasto musiało mu wypłacić13 000 talarów, a przez 21 tygodni zaopatrywać w żywność. Opuszczając miasto, wojsko kazało sobie dodatkowo wypłacić 9000 talarów. Na tym nie skończyło się, gdyż znowu nadciągnęły nowe wojska, dwie silnie obsadzone kompanie pułku Winnischa pod dowództwem rotmistrzów Kurta i Hlawaczka. Miasto i tych musiało w pieniądze i żywność zaopatrzyć.

http://bt.kc-cieszyn.pl/upload_files/File/Kaufmann.pdf (str. 61)

 

Wszystkie te nieszczęścia wymusiły ucieczkę Hlawiczków z Bohumina do trudniej dostępnych Beskidów. Stado bydła które zakupił Andrzej (Ondruss) Hławiczka na pewno nie było warte domów i pola, które posiadali w Bohuminie , ale w górskich lasach czuli się bardziej bezpiecznie.

Prawdopodobnie Andrzej miał jeszcze młodszego brata, ponieważ w metrykach z Valażskeho Mezirzeci z 1660 roku (str.189) jest zanotowany zgon Zuzanny (50 lat) żony Jana Hlawiczky. Miał on syna również Jana, który w Hrachowcu k. Valażskich Mezerziczi w roku 1656 (str.244) wziął ślub z Margetą. W 1656 roku (str. 35) urodziła się córka Maria, a w 1663 roku (str. 96) urodził się syn Martin Hlawiczka. Ta rodzina w krótkim czasie wymiera – Margetha Hlawiczka 25.07.1686 (50 lat), Martin 1674 (str.5) Jan Hlawiczka 1676 (str.11) 50 lat.

W 1676 (str. 42) jest chrzest Jacoba syna Mathia Hlawiczka i Anny. W Kloboukach koło Brna na Morawach w 1702 pojawia się Cyprian Hlawiczka i jego syn Jakub w 1734 (str.88) oraz Anna 1728, Cyprian 1738, Bartłomiej 1741, Magdalena 1744

Ondruss (Andrzej) Hlawiczka pojawia się w spisie cieszyńskich powinności wałaskich z 1647 roku w opracowaniu prof. Idziego Panica (str. 38), gdzie płaci podatek 2 talary i 18 halerzy dla księżnej cieszyńskiej Elżbiety Lukrecji od swojego stada zimującego w Gutach. Ten Ondryss (Andrzej) Hlawiczka może być wspomnianym wcześniej Andrzejem Hlawiczką z Bohumina.

 

W tym rejonie Moraw spotykamy mnóstwo cieszyńskich nazwisk, jak np. w metrykach ślubów parafii Valażskich Mezerici od 1659 roku:

Kawka, Jelinek str.242, Kominek, Lukawski, Skupina str. 241, Stefek str. 239, Pelikan str.238, Kuczera str. 236, Gawlas str. 235, Kubis, Matlok str. 227, Holisch, Toman str.225, Krupa str. 224, Staniek str. 222, Knezyk str.216, Jerzy Kubiczek 3.03.1669, Georg Kral 9.10.1668,

Metryki chrztów :

Hlavka str. 5, 40, Kominek str. 45, Schindler str. 46, Walach str. 108.

Metryki zgonów :

Kral str. 186, Kubisch, Horak, Mach str. 139, Kuczera, Stonawski, Horak, str. 136, Studensky, Balcar str. 135, Kominek 127, Hlawacz 102, Wagner 122.

W metrykach ślubów w Hranicach z 1627 roku:

Halama str.6, Kawka str. 14,15, 18, 24, Nowaczek str.20, Tichy str. 23.

Metryki chrztów z Jabłonkowa:

23.10.1688 (str.23) – ur. Georg syn Georga Woytela i Anny (Jablonkovske Mosty)

9.03.1704 (str. 60) – ur. Marianna córka Mathia Woytela i Elizabet (Jablonkovske Mosty)

11.04.1758 – ur. Marina – rodzice Jan Vojtyla i Zuzanna Kuffa (Jablonkov)

5.11.1758 – ur. Adam – rodzice Simon Motyka i Zuzanna Vojtyla (Jablonkov)

20.06.1758 (str.39) – ślub Georga Woytyla i Ewa córka Jana Kalety

14.09.1760 (str. 53) – ślub Lucas Woytyla i Zuzanna córka Georga Zwyrtek

2.06.1767 (str.108) – ślub Adam Woytyla syn Paula i Mariny Mucha oraz Anna córka Paula Marschalek.

23.06.1780 (str.201) – ślub Jan Woytyla i Anna córka Paula Sikora

11.02.1783 – ślub Adam Woytyla syna Georga i Ewy Kalita z Ewą córką Georga Kaluza i Anny Bazgierz

Księgi gruntowe w Nydku koło Cieszyna:

16.05.1708 – Jura (Georg) Woytula – zakup gruntu, sprzedał w następnym roku.

Rejestr chrztów Vendrine koło Cieszyna – 1703 (str.83) – ur. Zuzanna Woytyla córka Georga i Kathariny (Nydek parafia Vendrine)

 

Metryki chrztów i ślubów w kościołach wprowadzono w XVII wieku. Wcześniej istniały już tzw. urbarze , gdzie w spisach ujmowano właścicieli nieruchomości zobowiązanych płacić podatek księciu lub szlachcie. Oprócz tego szlachetnie urodzeni mieli swoje własne rodzinne zapisy.

Rodzina Hławiczków w metrykach występuje pierwszy raz w Lesznej Górnej:

10.09.1669 – ur. Hedwig córka Georga Chlawiczki i Anny. Świadkami przy chrzcie była Ewa Mlinarka i Jan Kropiów.

27.09.1676 ur. Ewa córka Georga Hlawiczki i Anny. Chrzestny -Jan Molitor (młynarz) i Zuzanna Kropiowa.

3.11.1680 – ur. Georg syn Georga Hlawiczki i Anny. Św. Jan Waniek, Jan Krop i Ewa Kawczina.

1684 – ur. Georg i Anna bliźnięta, ale zaraz 23.01.1684 umierają.

Brak metryki ślubu Georga i Anny Hlawiczków. Prawdopodobnie Anna żona Georga (Jerzego) Hławiczki pochodziła z rodziny Kropów, Młynarzy lub Pindorów, ponieważ wzajemnie występują w roli świadków:

1670 ur. Jan syn Jana Mlinarza – świadek Anna Hlawickowa.

1682 ur. Georg syn Mathea Chentiola – świadkowie Hlawiczka i Zuzanna Pindor.

1680 – ur. Georg syn Jana Kropa – świadek Georg Lawiczka

1682 – ur. Adam syn Jana Kropa – swiadek Georg Lawiczka

Jak widać pisownia nazwisk była nieustalona. Podobnie jak w Bohuminie nasz Jerzy Hławiczka jest pisany jako Chlawiczka, Hlawiczka i Lawiczka.

W Lesznej Górnej zachowały się metryki od 1664 roku. Nie obejmują one całej rodziny Georga i Anny Hlawiczka, nie ma metryki ich ślubu (nie znamy panieńskiego nazwiska Anny Hlawiczka). Może przyszli z pobliskich Gutów już jako małżonkowie z kilkoma małymi dziećmi. Jest zapis ślubu z 1696 roku Jana Hlawiczki i Cathariny Domkowej. Prawdopodobnie później Jan zostaje wdowcem i żeni się z Ewą, z którą w 1719 roku ma syna Andrzeja.

Georg Hławiczka pojawił się w Lesznej Górnej z określonym statusem. Świadkami przy chrztach jego dzieci byli młynarze i siedlacy. Prawdopodobnie dysponował jakimś majątkiem po swoim ojcu Andrzeju (Ondruss), który miał swoje stado bydła i był mieszczaninem w Bohuminie. Może sam urodził się jeszcze w Bohuminie w latach 1630-1640. Mieszczanie mieli status pośredni między szlachtą a chłopstwem.

 

 

WYBRANE POWINOWACTWA www.przeczek.bloog.pl

 

4.05.1747 - ślub - Jana Hlawiczka syna Mathea (pisanego w urbarzu jako Hlawitza) z Szumbarku (obecny Hawierzów) i Heleną Klimscha, córką Mathea Klymscha z Dolnych Błędowic (obecnie Hawierzów). Rodzina Klimszów jest spowinowacona poprzez Pawlasów z Wojtyłami, z których wywodzi się Papież Kościoła Katolickiego Jan Paweł II.

 

- Linia od Bernarda Klimscha:

5.02.1741 – ślub – Bernard Klimscha syn Mathea Klymscha z Dln. Błędowic i Helena Jędrusik

1777 – ślub – Bernard Klimsza syn Bernarda z Błędowic i Zofia Kneżek

1770 – ślub – Bernard Pawlas syn Simona z Błędowic i Marina Klimscha córka Bernarda z Błędowic

1820 – ślub - Bernard Klimscha syn Bernarda z Błędowic i Katarzyna Świder z Albrechtic

1850 – ślub – Jan Klimsza z Albrechtic syn Bernarda i Zuzanna Delong ze Stonawy

1886 – ślub – Franciszek Klimsza syn Jana z Albrechtic i Ewa Sikora z Puńcowa

1930 – ślub – Helena Klimsza z Albrechtic córka Franciszka i Karol Sztwiertnia z Goleszowa

1958 – ślub – Danuta Sztwiertnia córka Karola z Goleszowa i Władysław Cienciała z Hażlacha

1981 – ślub – Lidia Cienciała córka Władysława z Hażlacha i Czesław Wiktor Hławiczka syn Wiktora z Cieszyna

- Linia od Simona Pawlasa:

1770 – ślub – Marina Klimscha córka Bernarda z Błędowic i Bernard Pawlas syn Simona z Błędowic

1756 – ślub – Andrzej Pawlas syn Simona z Błędowic i Katarzyna Bystroń

1777 – ślub – Marina Pawlas córka Andrzeja z Błędowic i Bernard Przeczek

1809 – ślub – Bernard Przeczek syn Bernarda z Błędowic i Helena Pawlica

1845 – ślub – Franciszek Przeczek syn Bernarda z Błędowic i Anna Hess z Lipnika (Bielsko)

1878 – ślub – Anna Przeczek córka Franciszka i Maciej Wojtyła z Czańca

1906 - ślub – Karol Wojtyła syn Macieja z Lipnika i Emilia Kaczorowska

1920 – chrzest w Wadowicach – Karol Wojtyła syn Karola z Lipnika – PAPIEZ

 

W Lesznej Górnej rodzą się wszystkie dzieci Georga (Jerzego) Hławiczki – Jan, Georg, Hedwig, Ewa, Maria. Jan z synem Szymonem pozostają w Lesznej Górnej, a syn Georg przenosi się do Dzięgielowa, gdzie bierze sobie za żonę Ewę Pustuwka 24.01.1706 roku. Świadkami na ich ślubie byli Mathias Lamacz i Jan Pindur z Lesznej.

 

1696 – ślub Jan Hlawicka i Catharina Domkowa. Catharina umarła prawdopodobnie przy porodzie syna Simona i Jan z drugą żoną Ewą miał 13.03.1719 roku drugiego syna Andrzeja.

Pierworodny syn Simon miał chałupę w Lesznej Górnej nr 46, którą sprzedał synowi Adamowi 1.02.1757 roku za 28 talarów. Następnie 30.12.1791 Adam sprzedaje ją za 33 talary swojemu synowi Andrzejowi, a 17.08.1818 tenże Andrzej sprzedaje ją synowi Adamowi i sprowadza się do niego dalszy kuzyn Georg syn Jana Hlawiczki, najemcy folwarku z Dzięgielowa i Zukowa. W 1847 roku Georg zostaje samodzielnym właścicielem Lesznej Grn 46 i w roku 1850 sprzedaje ją swojemu synowi Janowi za 100 Reńskich.

W 1770 roku w Lesznej Górnej Hławiczkowie mieli kilka domów: Adam nr 8, Jan nr 40, Adam nr 46,

W XVIII wieku rozwijają się trzy gałęzie rodziny Hławiczków z Lesznej Górnej:

A. Linia z LESZNEJ GÓRNEJ – potomkowie Szymona:

1. Adam Hlawiczka (Leszna Grn. Nr 46 zakup 1757 r.)

1.1. Andrzej Hlawiczka (Leszna Grn. Nr 46 zakup 1791r.) - żona Maria Kajzar

1.1.1. Adam Hławiczka (Leszna Grn. Nr 46 zakup 1818r.)

1.1.2. Anna ur. 1802 r.

1.1.3. Maria ur. 1804 r.

2. Maria ur. 1718 r.

 

B. Linia z KOŃSKIEJ– potomkowie Andrzeja syna Jana spowinowaceni z Trombikami:

Paweł ur. 19.3.1786 w Dzięgielowie 22 poślubił w roku 1819 Marynę Trombik z Konskiej 16

 

C. Linia DZIĘGIELOWSKO-KOJKOWICKA – potomkowie Georga (Jerzego) syna Georga.

Zapis w metryce ślubów kościoła katolickiego w Puńcowie :

24.01.1706 – ślub Georga Hlawitzki z Ewą Pustuwka. Świadkami byli Mathias Lamacz i Joan Pindur z Lesznej.

Ich dzieci:

1.Adam ur.5.11.1708 , który miał syna Adama ur. 24.7.1747

2.Jan ur.28.5.1710

3.Zuzanna ur.10.1.1713

4.Hedwig ur.22.1.1719 (prawdopodobnie zmarła)

5.Hedwig ur.22.1.1727

6.Jakub ur.14.2.1721

7.Paul ur.2.12.1722

8.Ewa ur.19.2.1725

9.Georg ur. 6.9.1716 , który poślubił w roku 1750 Marinę Cienciała (ur. 1729) córkę Adama Cienciały i Ewy. Adam Cienciała był synem Mikołaja Cienciały (Nikolai Tintiala) z Wędryni i Ewy Łamacz.

Dzieci Georga Hlawiczki:

4.1.Jan ur.15.4.1752 (Dwornik – zarządca folwarku Goczałkowskich w Dzięgielowie i Bażanowicach)

4.2.Adam ur.27.10.1754

4.3.Anna ur.9.4. 1756 wyszła za Jakuba Niedobę siedloka z Grn Lesznej 51

4.4. Marina ur.25.10.1758

4.5. Jerzy ur.7.4.1760 – Kojkowice 27

Pierwszą żoną Jerzego Hławiczki z Kojkowic 27 była Maryna córka Adama Cholewy. Świadkiem na ich ślubie w 1786 roku był Jan Hławiczka (Dwornik) z Dzięgielowa. Jerzy nie mógł mieć z Maryną dzieci więc rozwiódł się z nią „porządnie” i poślubił druga żonę w 1794 roku Katarzynę córkę Jana Dudka komornika z Puńcowa. W roku 1794 urodziła im się córka Maryna ale Katarzyna prawdopodobnie zmarła przy porodzie.

W 1797 roku Jerzy poślubia trzecią żonę Zuzannę Pszczółkową i z tego małżenstwa urodziło się czworo dzieci :

  1. Jan Hławiczka ur. 10.3. 1798, Poślubił w 1819 roku Marinę Wojnar z Koykowic.

  2. Ewa Hławiczka ur. W 1800 , która wyszła za Pawła Hławiczkę z Końskiej po śmierci jego pierwszej żony Mariny Trombik.

  3. Jerzy Hławiczka ur. 13.10.1802 poslubił w 1927 Zuzannę córkę Pawła Mazura.

  4. Paweł Hławiczka ur. 26.12.1804.

Zuzanna Pszczółka zmarła prawdopodobnie przy porodzie syna Pawła i Jerzy Hławiczka poślubił w styczniu 1806 czwartą żonę Annę córke Adama Szopy komornika z Goleszowa. Z tego małżenstwa nie było dzieci i Jerzy bierze sobie w sierpniu 1807 piątą żonę Marynę córkę Jana Kożdonia z Kojkowic 7.

Z Maryną Kożdoń miał Jerzy Hławiczka troje dzieci :

  1. Anna Hławiczka ur. 1808

  2. Andreas Hławiczka ur. 20.10. 1813, który w 1835 poślubił Marinę córkę Georga Kokotka z Ropicy 71.

  3. Adam Hławiczka ur. 26.12.1809 , który w roku 1836 poslubił Ewę córkę Adama Dziekanika z Puncowa nr 68 i Mariny ZLIK

Następna część II – www.zlik.bloog.pl

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (3) | dodaj komentarz

poniedziałek, 24 lipca 2017

Licznik odwiedzin:  4 588  

Kalendarz

« lipiec »
pn wt śr cz pt sb nd
     0102
03040506070809
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      

Archiwum

O moim bloogu

Genealogia Hlawiczków od XVII wieku do XIX wieku

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 4588

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Pytamy.pl

Pytamy.pl